Definicja (kanon)
Umowa B2B to kontrakt cywilnoprawny między dwiema firmami — najczęściej samozatrudnionym a zleceniodawcą — rządzony swobodą umów, nie Kodeksem pracy. Konsekwencja jest fundamentalna: nie ma tu ustawowych okresów wypowiedzenia, urlopów ani ochron — masz dokładnie te prawa, które wynegocjujesz i zapiszesz; czego nie ma w umowie, tego nie ma wcale.
Pięć zapisów, które robią 90% sporów
(1) Zakres usług: konkretny, z mechanizmem zmian — „usługi programistyczne" to zaproszenie do sporu o to, czy dyżur weekendowy się mieści; dobre umowy definiują usługi + procedurę zleceń dodatkowych za dodatkowe pieniądze. (2) Wynagrodzenie i płatność: stawka (godzinowa/ryczałt/mieszana), terminy fakturowania i zapłaty (pamiętaj o ustawowej broni: odsetki handlowe i rekompensata 40 euro działają z mocy prawa), waloryzacja przy dłuższych kontraktach. (3) Wypowiedzenie: okres (miesiąc–trzy to rynkowy standard usług ciągłych), tryby natychmiastowe dla naruszeń — symetryczne! Umowa wypowiadana przez zamawiającego „z dnia na dzień", a przez Ciebie za 3 miesiące, to smycz. (4) Kary umowne: za CO, ILE i z limitem łącznym; kara bez limitu przy zakazie konkurencji potrafi zjeść roczne przychody — negocjuj sufit (np. 3-krotność miesięcznego wynagrodzenia) i wyłączenie odpowiedzialności za utracone korzyści. (5) Zakaz konkurencji: w B2B — uwaga — może być ważny nawet bez wynagrodzenia (swoboda umów, orzecznictwo odmienne niż przy etacie); dlatego negocjuj zakres (konkretni klienci, nie „branża IT"), czas (6–12 miesięcy max) i odpłatność za okres po ustaniu.
Prawa autorskie i poufność — sekcje, które przeżywają umowę
IP: przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga formy pisemnej i wyliczenia pól eksploatacji — bez tego prawa zostają u Ciebie (co bywa Twoją kartą przetargową); alternatywa: licencja. Ureguluj też prawa zależne, kod źródłowy i moment przejścia (z zapłatą faktury — zdrowa praktyka wykonawcy: brak zapłaty = brak praw). Utwory a IP Box: struktura honorarium autorskiego w umowie to fundament preferencji. Poufność: klauzula NDA w umowie głównej wystarcza przy standardzie; pełna anatomia NDA — w osobnym haśle. Odpowiedzialność: w B2B odpowiadasz całym majątkiem bez kodeksowych limitów pracowniczych — negocjuj sufit odpowiedzialności (typowo: wartość wynagrodzenia z 3–12 miesięcy) i wyłączenie utraconych korzyści; OC zawodowe dla IT/doradztwa kosztuje kilkaset złotych rocznie i pozwala spać.
Zapisy anty-etatowe — ochrona przed przekwalifikowaniem
Umowa pisana jak etat (kierownictwo, sztywne godziny, miejsce, podporządkowanie) to ryzyko uznania stosunku pracy — ze składkami wstecz po obu stronach (rachunek całej decyzji: etat czy B2B). Kontrakt broni się zapisami odzwierciedlającymi PRAWDĘ: swoboda czasu i miejsca (z oknami dostępności zamiast godzin pracy), prawo posłużenia się podwykonawcą (substytucja — mocny sygnał samodzielności), odpowiedzialność za rezultat, własne narzędzia, brak zwrotów „polecenia przełożonego". Zapisy fikcyjne nic nie dadzą przy odmiennej praktyce — ale zgodne z rzeczywistością ustawiają ciężar dowodu po Twojej stronie.
FAQ
Czy umowa B2B musi być pisemna? Nie musi (poza przeniesieniem praw autorskich!), ale ustne B2B to rezygnacja ze wszystkich powyższych ochron — pisz zawsze, choćby jednostronicowo.
Kto płaci ZUS i podatki przy B2B? Każda strona swoje: wykonawca własne składki i zaliczki — stąd stawka B2B musi być wyższa niż etatowe brutto (pełne porównanie).
Zleceniodawca przysłał wzór — co negocjować najpierw? Wypowiedzenie, kary z limitem, zakaz konkurencji, sufit odpowiedzialności, moment przejścia IP — pięć punktów, reszta to zwykle kosmetyka.
Umowa ramowa plus zamówienia — po co ta konstrukcja? Rama trzyma zasady stałe (IP, poufność, kary), zamówienia — zakresy i stawki per projekt; to standard dłuższych współprac, upraszczający zmiany.
Powiązane hasła: Etat czy B2B · NDA · Odsetki za opóźnienie · IP Box Zweryfikowano: 16.07.2026 · Źródła: KC; praktyka kontraktowa